หลังจากขาดหายจากการเขียน blog ไประยะนึงด้วยเหตุผลว่าหมดไอเดีย...ไม่มีอะไรที่ผ่านมาในชีวิตน่าคิด น่าสนใจ จนกระทั่งเมื่อเช้ามืด (เช้าโคตรมืด) วันนี้...เรื่องมันต่อเนื่องจากเมื่อคืน คือไปเที่ยวกัน ตกดึก ซึ่งหมายถึงเช้ามืดวันต่อมานั่นแหละ เวลาปรมาณตี 2 เพื่อนผมก็กินไปเยอะกลับบ้านไม่ได้ ผมก็ไปส่งตั้งใจว่าจะขับรถไปส่ง โดยการขับรถเพื่อนไปแล้วค่อยกลับมาเอารถตัวเองอีกที คราวนี้ บทสนทนากับพี่ยามจึงเกิดขึ้น...

 

"พี่ยามครับ เดี๋ยวผมขอจอดรถไว้ที่นี่แป๊บนึงนะครับ คือผมจะขับรถเพื่อนไปส่งก่อน เดี๋ยวกลับมาเอารถ" ผมเริ่มเจรจา ทันทีพี่ยามตอบว่า "ไม่ค้างคืนนะ ค้างคืนไม่ได้นะ" ผมรับคำ .แน่นอนครับ เดี๋ยวกลับมาแล้วครับ บ้านเพื่อนอยู่รามอินทราเอง ขึ้นทางด่วนไปนิดเดียวถึง" พี่ยามก็ใจดี ให้จอด แต่ตบท้ายการเจรจาว่า "โอเค ผมจำหน้าน้องได้ คันขาวนี้นะ...เอ่อ...ยังไงก็เอาบัตรจอดมาคืนด้วยนะครับ"

 

ผมขับรถไปบ้านเพื่อนด้วยความรวดเร็ว นิ่มนวล และปลอดภัย จากนั้นก็ขึ้นแท็กซี่กลับมาที่จุดเกิดเหตุ เอกมัยซอย 10

 

ระหว่างอยู่บนแท็กซี่ก็จำความได้ว่า ลืมบัตรจอดรถไว้...แต่ในใจก็ยังคิดว่าพี่ยามบอกจำหน้าเราได้นี่หว่า งั้นคงไม่มีปัญหาอะไรมั้งด้วยเหตุที่คิดว่าพี่ยามคงเอาบัตรเพื่อยืนยันความเป็นเจ้าของเท่านั้น เนื่องจากกว่าจะกลับไปถึงเอกมัยซอย 10 ก็คงตี 3 กว่าๆแล้ว...

 

ทันทีที่ไปถึง พี่ยามยังอยู่ ก็โล่งใจเพระถ้าเปลี่ยนยาม ผมคงเจรจากับพี่ยามคนใหม่อีกนาน...เดินไปหาพี่ยาม พูดจาขอบคุณ แต่พี่ยามไม่ได้สนใจคำขอบคุณ พี่ยามสนใจบัตรจอด...นั้นไง ซวยละ บัตรลืมไว้ในรถเพื่อนนี่หว่า

 

ผมก็พยายามเจรจาว่าผมก็เจ้าของรถ อยากให้พี่ยามเข้าใจ พี่ยามแกเข้าใจนะ แกจำได้นะแต่แกจะเอาบัตร กรุณานึกหน้า จา พนม ตอนถามช้างกูอยู่ไหน พี่ยามก็นี่เลย บัตรกูอยู่ไหน...แกจริงจังมากนะ จริงจังในการเอาบัตรจนผมตกใจ ราวกับว่าบัตรนี้เป็นหลักฐานสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ทำให้ไทยเราได้ประสาทเขาพรวิหารได้ ฮ่าๆๆ

 

พี่ยามแกถามว่าบ้านไกลมั๊ย...ผมบอกว่าไกลพอที่จะทำให้ผมจ่าค่าปรับดีกว่า นั่งแท๊กซี่ไปกลับ (ถึงมันใกล้แค่เดินไป ผมก็ไม่เดินหรอก ตี 3 กว่าให้ไปบ้านเพื่อนเพื่อแค่เอาบัตรจอด จะบ้าหรอ) พี่ยามแกส่ายหน้าแสดงความไม่พอใจ แล้วบอกว่า ผมไม่เอาค่าปรับ ผมจเอาบัตร...ห่านี่ กูมีบัตรกูจะมายืนเจรจากับมึงตอนตี 3 กว่ามั๊ย หอกส์!!

 

แกถามความน่าจะเป็นทุกวิถีทางที่แกจะได้บัตรคืน ผมก็ทำให้มันไม่น่าจะเป็นได้ทุกวิถีทางเช่นกัน...แกบอกว่าให้เอาบัตรมาให้แกภายใน 2-3 วัน ผมก็บอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ ผมต่อรองเป็นอาทิตย์หน้า แกไม่แฮปปี้ แต่ดูเหมือนแกจะไม่มีทางเลือกผมพยายามปิดการสนทนาที่แสนยาวนานด้วยประโยคว่า "เอาน่าพี่ โทษละกันนะพี่ ที่ทำให้พี่ลำบากใจ ผมมาอาทิตย์หน้าเอามาให้แน่นอน ตอนนี้ผมง่วงมากแล้ว ขอกลับไปนอนที่บ้านนะ" แกง่วงรึป่าวไม่รู้ รู้แต่แกมีหน้าที่ต้องไม่นอน แกเลยเดินไปจดทะเบียนรถ บอกว่าอาทิตย์หน้ามาจขอบัตร แกก็จด 9886 ผมก็บอกว่า "พี่จด 9886 อย่างเดียวไม่ได้นะ เกิดเพื่อนผมหรือคนอื่นทะเบียน 9886 มา พี่ก็ถามหมดทุกคนอะดิ" ในความเป็นจริงคือ รถที่ผมใช้อยู่ตอนนั้นคือรถแม่ ทะเบียน ฌง-9886 แต่อาทิตย์หน้าผมมาอีกด้วยรถผมเอง สฎ-9886 ขืนปล่อยพี่แกจดแค่ 9886 มาอาทิตย์หน้าก็จำผมได้ดิ ฮ่าๆๆ เผื่อแกเอาจริง ก็ต้องให้แกจดเต็มๆ

 

แกจด ฌง-9886 ลงสมุดบันทึก ดูเป็นการเป็นงานมากๆ...ผมก็เลยกวนพี่ยามแกนึดนึงด้วยการบอกว่า "พี่จดด้วยว่า กรุงเทพมหานคร เดี๋ยวรถจากจังหวัดอื่นมา พี่ก็ถามผิดหรอก" ฮ่าๆๆ...คิดว่าพี่ยามจะจดจริงมั๊ย...เดาสิ....ฮ่าๆๆ แกจดจริงหวะ หลอนเลย...คราวหน้ามาคันเดิมพี่ยามกรีดรถแหงถ้าไม่เอาบัตรมาคืน ฮ่าๆๆ

 

จากนั้นพี่ยามก็ยอมเปิดประตู รถผมก็เคลื่อนผ่านประตูได้ เกือบตี 4 เห็นจะได้...เหนื่อยกับการสนทนานี้มาก...

 

บ่ายๆวันนี้ได้คุยกับเพื่อน เลยถามเรื่องบัตร บัตรยังอยู่ ก็กว่าก่อนคืนพี่ยาม จะเอาไปเคลือบก่อน...พี่ยามจะได้ซึ้งในการดูแลรักษาบัตรที่ทรงคุณค่าทางจิตใจ...มันคือบัตรจอดรถที่สำคัญที่สุดในจักรวาล ฮ่าๆๆๆ

จริงๆวันนี้ยังไม่ใช่วันเกิดผมนะ...แต่ผมได้ของขวัญวันเกิดชิ้นแรกของปีนี้แล้ว ได้จากพี่ๆที่ Nestle ทายสิว่าผมได้อะไรมา ฮ่าๆๆ มันเป็นตัวตนมากๆ ไม่คิดว่าจะได้ของชิ้นนี้นะ ฮ่าๆๆ...มันคือ "say hi package" งงดิ งงอะดิว่ามันคืออะไร...จริงๆพี่ๆเค้าไม่ได้ตั้งชื่อมาหรอกว่ามันเรียกว่าอะไร ผมเรียกของผมเอง...

say hi package ประกอบด้วย heineken ของแสดงตัวตนของผม ฮ่าๆๆ ตามมาด้วย hang กะ wakie เพื่อให้ตื่นมาเช้าวันใหม่ไม่ต้องแฮงค์ สุดท้าย scott collagen m สำหรับบำรุงผิวหน้าไม่ให้กินเหล้ามากแล้วหน้าเหี่ยว ฮ่าๆๆ...(บางคนบอกว่ากิน scott แล้วหายแฮงค์)

ชอบจริงๆอะสำหรับของขวัญชิ้นแรก อย่างน้อยก็ทำให้ผมรู้ว่าตัวตนผมมันก็ชัดเจนดี ฮ่าๆๆ...

เมื่อวันก่อน ซื้อหนังสือ the toilet 3 มาอ่าน ฮามาก...ฮาเกือบทุกหน้า...คนอื่นไม่รู้ว่าฮารึป่าว แต่ผมว่ามุขมันแบบเข้าทางผมมาก ฮาโคตร

วันนี้ไปเล่นเกม...ไปกินข้าวต่อที่เยาวราช...กินก๋วยจั๊บ แล้วก็หมูสะเต๊ะ จากนั้นซื้อเบียร์เดินชิว...ไปกินต่อที่ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ จากนั้นซื้อเบียร์เดินชิว กลับบ้าน...ทำไมกูชิวได้ขนาดนี้เนี้ย....