พึ่งไปเจาะหูมา เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานี้เอง ไม่เจ็บอย่างที่คิดแหะ...กลับมาถึงบ้าน พ่อแม่ยังไม่รุ้เพระกลับโคตรดึก...วันต่อมา รีบชี้ให้แม่ดู แม่ด่าเลย แม่ด่าว่า...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"ตุ้มหูไม่สวย ใช้ไม่ได้เลย" ฮ่าๆๆๆ

จุดยืนในที่นี้ไม่ได้หมายถึง ตำแหน่งการยืนนะครับ มันหมายถึงจุดยืน งงอะดิ ทำไมแค่การรอรถเมล์ต้องมีจุดยืน มันไม่ยากและไม่จำเป็นต้องมีจุดยืนสำหรับคนที่โดนบังคับว่าต้องขึ้น เพราะยังไงก็ต้องรอ รอมันจ่อไปจนกว่าจะมา แต่สำหรับคนที่มีทางเลือก่านเข้ามาเยอะแยะ ไม่ได้มีปัญหาอะไรถ้าจะต้องขึ้น taxi ไม่มีปัญหาอะไรถ้าจะขึ้นรถตู้ การรอรถเมล์ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

 

คันแล้วคันเล่า taxi รถตู้...ถ้าเราไม่มีจุดยืนในใจพอ เราก็คงโบกมือเรียกเพระมันเป้นทางที่ง่ายกว่า...จุดยืนของผมคือ ถ้า 7.45  รถเมล์ยังไม่มา ผมจะขึ้น taxi ตอนนั้นเวลา 7.30 ผมมีเวลา 15 นาทีสู้กับจิตใจตัวเอง มันเป็น 15 นาทีที่ไม่ง่ายเลย ผมพยายามห้ามใจไม่ให้โบกมือเรียก taxi กว่าสิบครั้ง เพียงเพระผมไม่ได้ขึ้นรถเมล์มานานมาก อยากขึ้น อยากสัมผัส ความรู้สึก "รถเมล์"

 

จุดยืนของผมคือถ้าไม่ถึง 7.45 ผมจะรอรถเมล์ต่อไป...รอจนถึงวลาที่ผมรู้สึกว่าต้องไป...

 

สุดท้ายแล้ว ผมก็เป็นคนมีจุดยืนครับ ผมกลับ taxi ผมไม่ได้ขึ้นรถเมล์ แต่ผมกลับ taxi นี่คือหลัง 7.45 แล้วนะ ฮ่าๆๆ

สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้อย่างที่หวัง ไม่ได้ขึ้นรถเมล์ ไม่ได้สัมผัส และรู้สึกรถเมล์

 

แต่อย่างน้อยผมก็เอาชนะความใจร้อนอยากกลับบ้าน เอาชนะจิตใจที่คิดว่า taxi สบายและเร็วกว่า ด้วยการรอรถเมล์จนถึงเวลาที่ต้องไป ฮ่าๆๆ

 

จุดยืนไร้สาระในการรอรถเมล์มันก็เหมือนชีวิตและการทำงานอื่นๆแหละ ขอให้เรามีจุดยืนและมั่นใจในจุดยืน เคารพในการตัดสินจของตัวเอง อย่าเสียใจถ้าได้ทำในสิ่งนั้นแล้ว แม้จะไม่ได้อยากที่หวังก็ตาม...สู้โว้ยยยย ฮ่าๆๆ

 

คงรู้แล้วว่าหมายถึงอะไร...ใช่ครับ man u เป็น champ uefa champions league รอคอยมานาน 9 ปี แล้วก็ไม่ผิดหวัง...ก่อนหน้านี้ต้องทนเซ็งฟังเสียงเป็นเสียงกาถากถาง ฟังเสียงเพลงผีกาก้าปัญญาอ่อน ฮ่าๆๆๆ...ตอนนี้เรียกเราว่า champ คงไม่หันต้องเรียกว่า double champ หรือไม่ก็เรียกว่าจ้าวยุโรป...ฮ่าๆๆ

คือมีหลายเรื่องราวในชีวิตที่จะเขียน แต่ไม่ได้เขียน เพราะงานยุ่งมาก มากจนไม่ค่อยมีเวลาเขียน บางเรื่องก็ลืมไปบ้าง...วันนี้ก็เอาซะ 3 เรื่องก่อนละกัน (มีประมาณ 6-7 เรื่องเห็นจะได้)

 

วันก่อนได้มีโอกาสไปดูคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิกเป็นครั้งแรกในชีวิต ไม่เคยดูเลย ไม่รุ้เค้าดูกันยังไง แต่จริงๆไม่ใช่ไม่ชอบนะ ก็มีรู้จักบ้างบางเพลง เพลงที่มีบังเอิญฟังแล้วเข้าหูแล้วชอบก็จะมาหาฟังเองอยู่บ้าง แต่เอาจริงๆก็ไม่รู้อะไรลึกเลย

 

คอนเสิร์ตจัดขึ้นที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งชาติ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันอยู่ตรงไหน เอาวะลองขับดู หลงไป 1 รอบจนเจอ ฮ่าๆๆ สาบานได้ว่าเพลงที่ไปฟังนั้นไม่รู้จักเลย แต่ไม่ใช่ไม่เคยฟังนะ เคยฟังเพราะแพร์ก็บอกชื่อเพลงมาบ้าง ถึงจำชื่อไม่ได้ แต่จำดนตรีได้นะ ฮ่าๆๆ

 

ฟังไปก็มันไป งงอยู่ว่าเพลงคลาสสิกมันมันได้ไง แต่ conductor นั้นแหละที่ทำให้มันได้ขนาดนี้ ท่านี่แบบสุดยอดเหอะ...บ้ายอด้วย ตบมือรัวยิก มันก็เดินเข้าๆออกๆ มาขอบคุณคนฟังหลายรอบกว่าจะยอมเข้าไปจริง ไอเราก็ไม่รู้เรื่องมารยาทการฟังเพลงเลย แพร์บอกว่าปกตมันเป็นอย่างงี้แหละ เราก็โอเค นคงเป็นแบบนี้แหละ เอาเป้นว่าถ้ามีโอกาสไปใหม่จะศึกษาอะไรมากกว่านี้ก่อนไปนะ ฮ่าๆๆๆ

 

มดเป็นสัตว์ที่ไม่น่ารังเกียจ แต่น่ารำคาญ มดมันมีพลังจิต ไม่จำเป็นต้องโดนมันไต่ โดนมันกัด เราก็สามารถคันได้ มดที่เต็มรถผมเป็นเพราะเมนทอสของเพื่อนผมที่ทำหล่นตอนมันหลับบนรถ แม่งงงงง....เลวมาก มันทำให้ผมประมาณ 3 ล้านตัว ขึ้นรถผม ผมไปล้างรถก็แล้ว เอารถไปตากฝนก็แล้ว มันก็มันยังเต็มรถ ด้านนอกกำจัดได้ด้วยการล้าง...แต่ไอมดด้านในนี่ดิ มันอยู่ในแผงคอนโซล ผมจะทำไงดี นี่ผมทนมา 2 อาทิตย์แล้วนะ ไอมดชั่ว...

 

ผมนั่งบี้มดระหว่างขับรถ คาดว่าคงบี้ไปหลายร้อยตัว...แต่มันก็ไม่หมด ก็ไม่เข้าใจมันมีดีอะไรนักหนาถึงอยากอยู่ในรถ มันมันจะซ่อนตัว แต่มันจะออกมาเมื่อรถวิ่งไปซักพัก คาดว่าพอรถวิ่งไปซักพัก คงร้อนเพระมันอยู่ที่แผงคอนโซลใกล้เครื่องยนต์ มันเลยต้องออกมาเดินเล่น แก้ร้อนในตัวรถ ซึ่งเป็นห้องแอร์....

 

สุดท้ายเมื่อวาน ผมอยู่บ้านทั้งวัน ทนไม่ได้ เลยอัด DDT เข้าไปตามช่องลำโพง ซอกตามแผงคอนโซล แม่แต่ช่อง return อากาศ เปิดกระจกรถทิ้งไว้ 1 ชม ไม่มันตายกูก็ตายระหว่างขับรถหละวะ ปราณีมึงนานแล้ว ไม่ออกไปซะที...และแล้ว มดก็ตาย ตกร่วงเต็มไปหมด ผมเช็ด เช็ดจนมั่นใจว่าหมด...วันนี้ระหว่างขับรถก็จ้องไป มันไม่มา...ไม่ได้คิดถึงมัน แต่คิดถึงว่าทำไมไม่ทำตั้งแต่แรกว่า จนทนให้มันเดินเล่นไปมาตั้ง 2 อาทิตย์ทำไม ฮ่าๆๆ....

 

วันนี้วันสำคัญทางศาสนา วันวิสาขบูชา ยอมรับตามตรงว่าไม่รู้ว่าสำคัญยังไง และจิตใต้สำนึกก็ไม่รู้ด้วว่า มันเกี่ยวอะไรกับผม แต่วันนี้มีคนชวนไปเวียนเทียน...เอาวะ ไปก็ไป สถานที่ก็ไปง่ายครับ ผมอยู่ central world จะไปเวียนที่ไหนหละ ให้ทาย...วันปทุมฯแน่นอน

 

เดินไปน้ำตาเทียนก็ร่วง หล่นใส่มือไป แสบมาก มากพอที่จะทำให้รู้ว่า ทำไมพวกซาดิสถึงชอบโดนน้ำตาเทียนหยดใส่ ฮ่าๆๆ บางครั้งมันก็มันอย่างบอกไม่ถูก ฮ่าๆๆ (คนอ่านจะกลัวเรามั๊ยเนี้ย ฮ่าๆๆ) และเทียนก็หมดเร็วมาก คนอื่นยังไม่หมด ของผมหมดแท่งแล้ว...เดินไป 2 รอบเอง ช่วยไม่ได้ รอบที่ 3 ก็ต้องเดินธูปเปล่า มีดอกบัวช่วยไม่ให้ธูปโดดเดี่ยวเท่านั้นเอง

 

เดินครบ 3 รอบ ยกมือไหว้และส่องสายตาว่าถ้าไปแย่งกันปักธูปข้างในองค์พระ คงโดนธูปจิ้ม ไม่ก็สำลักควันหนักแน่นอน...เรามาด้วยใจ เราก็ปักด้วยใจ ปักมันข้างนอกรั้วที่เค้าจัดกระถางไว้ให้นั้นแหละ ไม่ค่อยมีคนปักไม่ต้องเบียดแย่งกับใคร...ผมไม่คิดว่าปักข้างในจะทำให้ผมได้บุญมากกว่าหรอกนะ

 

เดินออกมา ให้ตู้ทำบุญ ก็เลยใส่เงินเข้าไป โดยไม่ได้อ่านว่าเงินนั้นจะเอาไปทำอะไรหรอก...ใส่ไป 20 บาท ผมจะรู้ว่าบัญชีบุญกับบัญชีบาปมันแยกกัน ผมไม่ได้เอามาหักล้างกันนะ แค่อยากให้รู้ว่าทำบุญ 20 บาทวันนี้ มันเทียบกับบาปกรรมที่ทำไว้ 20 ล้านไม่ได้เลย ฮ่าๆๆ...

ผมชอบขับรถเวลาฝนตก แต่ไม่ชอบฝนตกแล้วทำให้รถติด

ผมชอบรถติดเวลาอยู่กับคนที่ชอบ แต่ไม่ชอบอยู่คนเดียวเวลารถติด

ผมชอบอยู่คนเดียวเวลาใช้ความคิด แต่ไม่ชอบคิดคนเดียวเวลาคิดไม่ออก

 

ทำไมทุกอย่างมันต้องมีทั้งด้านที่ชอบและไม่ชอบ...มันเป็นไปไม่ได้หรอ ที่เราจะรู้สึกดีกับสิ่งนึงตลอดเวลา...ถ้ามันเป็นไปได้ชีวิตก็คงมีความสุขตลอดเวลา...มั้ง ฮ่าๆๆ

 

เมื่อวาน แผ่นดินไหวที่จีน ตึกมันก็ประกาศว่าแผ่นดินไหวที่จีน แล้วมันก็บอกให้ยุ่งในตัวอาคารไม่ต้องตกใจ แต่คนรู้จักคนอื่นที่ทำตึกอื่นหนีกลับบ้านหมดแล้ว ฮ่าๆๆ...อยากมีประสบการณ์วิ่งลงจากตึก 40 ชั้นอะ อยากแบบว่าหนีไฟไหม้ หนีแผ่นดินไหว หนีห่าไรก็ได้ แต่ขอไม่ตายนะ ชีวิตยังมีไรให้ทำอีกเยอะ...ฮ่าๆๆ

man u สุดที่รัก แชมป์อีกปีแล้ว อีก 10 วันเจอกันที่ moscow

วันนี้เป็นวันทำงานที่แสนจะน่าเบี่ย...เบี่ยที่ไม่มีอะไรทำ เบี่ยที่บางช่วงของวัน ต้องหายใจทิ้งรอให้หมดเวลา เบี่ยที่ชีวิตมันราบลื่นเกินไป เบี่ยที่ต้องนั่งเบี่ย โดยไม่รุ้ต้องทำยังไง ให้หายเบี่ยวันนี้เป็นวันที่ผมมองนาฬิกาบ่อย บ่อยพอๆกับการถอนหายใจ ว่าทำไมเวลามันกระดิกไปนิดเดียวเอง...

ผมตั้งชื่อวันนี้ เป็นวันไร้สมองแห่งชาติ...วันไร้สมองที่ให้หยุด 1 วันเพื่อมาทำงาน 1 วันและหยุดต่ออีก 3 วัน ฮ่าๆๆ ก็เข้าใจว่าวันที่ 1 เป้นวันแรงงาน และวันที่ 2 ก็ไม่ใช่วันสำคัญอะไร แต่ทำไมคนเราถึงยึดติดว่าวันแรงงานคือวันที่ 1 ไม่ใช่วันที่เหมาะสม...หรือมันจะไม่ขลัง ฮ่าๆๆ

ดังนั้นผมว่าเหมาะสมดีแล้ว ที่ให้วันที่ 2 และทุกๆวันทำงานที่มีลักษณะเดียวกับวันที่ 2 เป็นวันไร้สมองแห่งชาติ

โทษฐานที่ผมไม่มีอำนาจในการสถาปนาวันพิเศษอย่างวันนี้ เป็นวันพิเศษของชาติ ผมจึงขอสัญญาว่า ถ้าผมเป็นนายก ผมจะเอาเรื่องนี้เข้า ครม เสนอว่า ถ้าวันที่ 1 เสือกไปตรงกับวันอังคารให้เลื่อนวันหยุดเป้นวันจันทร์ ถ้าเสือกตรงกับวันพฤหัสให้เลื่อนเป็นวันศุกร์ จะได้หยุดกันยาวๆ...

แต่มาคิดอีกที มันไม่ใช่แค่วันแรงงาน มันต้องทุกวันหยุดที่เป้นแบบนี้ เพื่อป้องกันวันไร้สมองแห่งชาติ

ไหนๆคนมาทำงานก็ไม่มีใจจะทำแล้ว ก็ให้มันหยุดมันให้รู้แล้วรู้แรดไปเลย ฮ่าๆๆ

ps เรื่องข้างบนผมเขียน ณ วันที่ 2 วันไร้สมองแห่งชาติ เขียนระหว่างการทำงานที่ไร้สมองและจิตใจ...แต่พอดีพึ่งมีสมองเอาลง blog อะนะ ฮ่าๆๆ

เมื่อคืนเป็นคืนที่ผมมีความสุขอีกครั้ง หลังจากผิดหวังมาตลอด 8 ปีที่ผ่านมา แมนยูไม่ได้เข้าชิงอีกเลยหลังจากได้แชมป์ครั้งหลังสุดเมือ่ปี 1999 เหลืออีกแค่ 3 นัดของฤดูกาลนี้ ที่จะเติมเต็มความสุดยอดของทีม...ไม่ว่าแมนยูจะเจอใครในนัดชิง ก็ไม่กลัวทั้งงั้น ยิงแม่งไส้ไหลเลย ฮ่าๆๆๆ....