เช้าโคตรมืดของวันนี้...เวลาประมาณตีหนึ่งยี่สิบนาที ผมขับรถหลังจากออกจาก Jet มาถึงถนนพระราม 3 ด้วยความเร็วทั่วไป เพราะสติครบดี สมรรถะภาพในการขับขี่เป็นปกติไม่ได้เพิ่มขึ้นจากน้ำเมา ขับมาจนถึงสะพานข้ามแยกแถวหน้าธนาคารกรุงศรีฯสำนักงานใหญ่ ผมก็อยากลดความเร็วและเปลี่ยนจากการขับเลนขวามาอยู่เลนซ้าย...

 

เมื่อผมเปลี่ยนเลนและทำตัวขับชิว...ชิวมาก แต่แค่แป๊บเดียว มันก็มีรถจากนรก เฉี่ยวเข้าข้างรถผม จริงๆจะว่าเฉี่ยวก็ไม่เชิงเพราะผมชนจนกรจกมองข้างฝั่งคนขับหลุดห้อยแล้วปรตูรถก็บุบด้วย...ผมไม่รู้ว่าผมอุทานออกไปว่าอะไร แต่ก็คงประมาณว่า "เชี่ย แม่งชนแล้วหนี ไอสัด" แล้วผมก็ไม่ชิวแล้ว...เหยียบสุดกำลังเท่าที่รถมันจะไปได้ เพื่อตามดูทะเบียนรถมันและตามไปเอาเรื่องมันโทษฐาน "เหี้ย ชนแล้วหนี"

 

ตอนนั้นผมไม่คิดอะไรนอกจากคิดแค่ว่าจะต่อยแม่งให้ได้ คิดแค่นั้นจริงๆ หน้าปัทม์มันขึ้นไปที่ 180 ผมมองเห็นทะเบียนรถมันแล้ว "ฌถ-9585" มันเป็นรถ Mitsubishi Space Wagon สีดำ รถใหม่มาก ผมจ่อหลังรถมัน มันเหยียบหนี ใครเคยไปเส้นพระราม 3 จะรู้ว่ามันโค้งไปมา รวมถึงมันกำลังทำ BRT อยู่ดังนั้นขับเร็วขนาดนั้นมันอันตรายมาก มันขับส่ายไปมาคาดว่าไม่มีแล้วซึ่งสติ มันเกือบชนรถหลายคัน ผมยังคงจ่อหลังรถมัน ใกล้จนมันเบรคเพื่อกะให้ผมหยุดแล้วมันหนี ไม่มันก็อาจอยากให้ผมจนรถมันเลยด้วยซ้ำ...

 

ผมเบรคแรงมาก มากจนของบนรถกระจุยกระจาย ด้วยความเร็วสุดที่รถสุดอืดของผมจะทำได้ ยังตามมันไม่ทัน...ผมเลยคิดว่า...เออ ผมยอมผมไม่ตามแม่งไปแล้ว แต่คิดว่าตอนเจ้ากูไปแจ้งความแน่นอน

 

หลังจากแยกกับมันผมก็เลยคิดได้ว่า ถ้าผมยังอยู่เลนขวาต่อไป ไม่ได้เปลี่ยนมาอยู่ซ้าย...มันคงไม่ได้ชนแค่กระจกข้างผมหลุดแน่ ด้วยความเร็วขนาดนั้น ถ้ามันเบี่ยงซ้ายเพื่อหลบรถผม มันก็คงแหกโค้งแน่ ในขณะที่ถ้ามันไม่เบี่ยงมันก็ชนผมเต็มๆแน่...บางทีผมอาจจะเรียกว่าโชคดีแล้วก็ได้ที่โดนแค่นี้

 

นี่เป็นอุบัติเหตุเกี่ยวกับรถยนต์คันนี้ ครั้งที่ 3 แล้วหลังจากผมอายุ 25 ปี...คิดว่ามันเรื่องเบญจเพสรึป่าว??? ไม่รู้นะแล้วแต่จะคิด ผมแค่คิดว่ากลับเวลานั้น มันก็มีโอกาสเจอคนเมาแล้วขับสันดานแบบนี้อยู่แล้ว...

 

ยังไงก็เหอะ พอตั้งสติได้ก็คิดว่าโชคดีอีกอย่าง ที่ผมตามมันไม่ทัน ไม่งั้นผมคงโดนข้อหาทำร้ายร่างกาย หรือไม่ผมก็อาจโดนมันกระทืบตายแทน ฮ่าๆๆ

 

วันนี้ก่อนเข้าไป office เลยไปแจ้งความไว้ที่ สน.บางโพงพาง (ชื่อเสร่อมาก แต่อยู่กลางใจเมือง) ว่ารถทะเบียนนี้ชนแล้วหนี โชคดีที่เจอเพื่อนตั้งแต่สมัยเรียนสวนกุหลาบ เป็นตำรวจอยู่ที่นั้น เลยช่วยจัดแจงเรื่องให้เรียบร้อย รวดเร็ว (ก่อนเจอเพื่อน ไม่มีตำรวจคนไหนสนใจผมเลย T-T) เพื่อนผมให้ลูกน้องเค้าช่วยหาชื่อเจ้าของรถ ที่อยู่ รวมทั้งรูปบนบัตรประชาชนมาด้วย ฮ่าๆๆ

 

พอให้เห็นหนังหน้าเจ้าของรถ ผมเลยยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นความโชคดีชัดๆที่ตามมันไปไม่ทัน ผมคงไม่โดนข้อหาทำร้ายร่างกายหรอก ผมว่าผมจะโดนกระทืบตายมากกว่า...หน้าเจ้าของรถแม่งยังกะโจรป่า ย้ำ โจรป่า นี่รูปบนบัตรประชาชนยังทำให้คนกลัวได้ ตัวจรงแม่งคงนรกส่งมาจริงๆ

 

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...บางครั้งการที่รถมันอืดก็ทำให้เราโชคดีได้เหมือนกัน...ถ้าผมขับเฟอร์รารี่ป่านนี้คงนอนให้น้ำเกลือในโรงพยาบาลไปแล้ว ฮ่าๆๆๆ

 

ps ถ้าเจอหน้ามัน จะล้อชื่อพ่อชื่อแม่มัน...เพราะในทะเบียนราษฎร์ มีชื่อพ่อชื่อแม่มันอยู่ด้วย ฮ่าๆๆ