ดูโฆษณา KTC แล้วชอบ ชอบเพลงและชอบโฆษณาด้วย (ที่นางเอกเปิดหนังสือรูปส่วนพระเอกเป็นศิลปินถ่ายภาพ ย้ำว่าศิลปินไม่ใช่ช่างภาพ ฮ่าๆๆ)...

 

โฆษณามันแนวดี แต่ยังหามาลงไม่ได้...เลยเอาเพลงมาลงก่อน เผื่อคนที่เข้ามจะชอบเพลงนี้เหมือนกัน...

ผมกำลังดู mv เพลงจังหวะหัวใจอยู่ นี่เป็นครั้งที่ 4 ในรอบ 4 วัน ไม่นับเพลงที่เปิดในเรื่องเป็นต่อ และไม่นับเพลงที่เปิดในวิทยุระหว่างขับรถ...เพลงมันเจ๋งจริงๆ...

The Moon: Jeab Wattana

 

สวัสดีซ้ำซ้ำ กันอีกสักครั้ง เก็บความเหงามาคืนเธอก่อนจะไป

ไม่อยากพกมันเลย ไม่อยากเก็บไว้ ฉันให้เธอเก็บไปแล้วกัน

จะไม่มาหาแล้ว ไม่บอกคิดถึง ไม่เก็บฟ้าหาดาวมาใส่แจกัน

ไม่มีฉันคนเดิม ไม่มีอีกทั้งนั้น โลกใบเก่ามันเก่าเหลือเกิน

 

แค่จะมาบอกเธอว่าฉันจะไปให้ถึงพระจันทร์

แค่จะมาบอกกัน ถ้าเธอจะไปก็ตามฉันมา

สุดถนนที่ปลายขอบฟ้า อยากเห็นว่าเธอยืนอยู่

ปลดปล่อยตัวเอง จากกรอบวันใด

I will take you to the moon...

 

ผมปวดกรามตามชื่อเรื่องนั้นแหละ ปวดมานานกว่า 2 อาทิตย์ ปวดหัวด้วยมันเป็นผลจากการปวดกราม ไม่รู้ว่าเพราะอะไร รู้สึกปวดกรามล่างข้างในสุด เอานิ้วจิ้มๆไปที่เหงือกข้างในสุด...ใช่ครับ...มันมีฟันงอกออกมานิดนึง ที่เค้าเรียกกันว่าฟันคุดนั้นแหละ...

 

ผมโคตรกลัวการขึ้นของฟันคุดเลย มันทรมาณ ปวดโคตรพ่อโคตรแม่ แต่จะให้ผ่าออกก็น่ากลัวโคตรพ่อโคตรแม่เช่นกัน

 

มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ฟันคุดพยายามขอสิทธิในการเป็นฟันอย่างสมบูรณ์ ที่คือซี่ที่ 2 ซี่แรกมันงอกทาง...ทางซ้าย (กำลังนึกถึงเวลามองกระจก งงข้างเล็กน้อย) ซี่นี่มันทำท่าจะงอกทางขวา

 

ผมไม่คิดจะผ่ามันออกเลย ไม่ได้สงสารมันที่มันจะเกิดแล้วไปทำแท้งฟันคุดนะ แต่ผมกลัวเจ็บของผมเอง ที่สำคัญผมกลัวเลือดด้วย...แค่เห็นก็จะเป็นลมแล้ว ขืนผ่าฟันคุดสงสัยหมอฟันของถีบออกจาก้องทำฟันเข้าห้องดับจิตแหง...

 

แล้วผมจะทำไงดี...ผมควรจะทนกับความเจ็บหรือสู้กับความกลัว

ตามทฤษฎี ความกลัวเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นเอง...เอาชนะมันให้ได้(กรุณานึกถึงเพลงอย่ากลัวของโฆษณา one 2 call) แต่ในทางปฏิบัติ ความกลัวกูสร้างขึ้นเองแหละ แต่ก็เอาชนะมันไม่ได้เว่ย!

ดังนั้นจงทนต่อไป จนกว่ามัน (ฟันคุด) จะสามารถแหวกเหงือกมาทวงสิทธิ์ความเป็นฟัน ถึงวันนั้นเราจะอยู่กับมันอย่างสุขใจ...ไม่ปวดกรามอีกต่อไป....

เมื่อคืนก่อน ผมทำงานคนดึก ดึกมากเลยขับรถกับพี่ๆที่บริษัทออกไปกินข้าวก่อน ก่อนที่จะกลับมาทำงานต่อ...มือผมติดกล้องไปด้วย ผมเลยจัดการกดกล้องตามใจไปเรื่อย กดไปตามภาพที่เห็นใน album "on the road" ภาพออกมาก็มีแสงที่แปลกตา สีที่สดใส คิดดีๆถ่ายภาพตอนกลางคืนก็ไม่เลวนะ...ไหนๆก็ถ่ายไม่สวย ก็เอาให้มันดูไม่รู้เรื่องไปเลยดีกว่า ฮ่าๆๆๆ

 

หลังจากพักผ่อนโดยการถ่ายรูป กินข้าว ก็กลับมาทำงานต่อ จนดึกเหนื่อยและหลับไป...ชีวิตมันผมมันมีแค่นี้ได้ไงเนี้ย ฮ่าๆๆๆ

 

....ถ่ายรูป กิน ทำงาน นอน...ถ่ายรูป กิน ทำงาน นอน...ถ่ายรูป กิน ทำงาน นอน...

ใครอยากมีแฟนขอให้มีแฟน....ไครไม่อยากมีแฟนขอให้ไม่มีแฟน

 

ฮ่าๆๆ